وبلاگ
چرا جواهرسازها به طرحهای مینیمال روی آوردن؟
در چند سال اخیر، جواهرات مینیمال به یکی از جریانهای اصلی در طراحی جواهر تبدیل شدهاند. فرمها سادهتر شدهاند، جزئیات کمتر شده و تمرکز از تزئینات پرزرقوبرق، به خودِ فرم و ارتباط آن با بدن منتقل شده است. اما این تغییر فقط یک مد زودگذر نیست؛ نشانهی تغییری عمیقتر در نگاه ما به جواهر و نقش آن در زندگی روزمره است.
در گذشته، جواهرات اغلب برای نمایش ساخته میشدند؛ نمایش ثروت، مهارت سازنده یا جایگاه اجتماعی. گاهی آنقدر اثر پرجزئیات بود که خودِ فرد در سایهی آن قرار میگرفت. اما امروز، بسیاری از طراحان مسیر دیگری را انتخاب کردهاند؛ مسیری که در آن جواهر قرار نیست مرکز توجه باشد، بلکه قرار است همراه بدن باشد.
مینیمالیسم؛ حذف یا وضوح؟
در طراحی مینیمال، هدف فقط حذف جزئیات نیست، بلکه رسیدن به وضوح است. وقتی عناصر کمتر میشوند، هر خط، هر اتصال و هر انتخاب ماده اهمیت بیشتری پیدا میکند. در چنین شرایطی، طراح باید با حداقل فرم، حداکثر حس را منتقل کند؛ کاری که اتفاقاً ساده نیست و به دقت و آگاهی بالایی نیاز دارد.
جواهرات مینیمال به بدن اجازه دیده شدن میدهند. آنها روی بدن نمینشینند تا آن را پنهان کنند، بلکه با آن هماهنگ میشوند. به همین دلیل است که بسیاری از افراد، این نوع زیورآلات را نه فقط برای زیبایی، بلکه برای احساس راحتی و نزدیکی انتخاب میکنند.
مینیمال در برابر پرجزئیات؛ دو زبان، نه دو ارزش
این به آن معنا نیست که طراحیهای پرجزئیات یا سنتی ارزش خود را از دست دادهاند. این سبکها همچنان ریشه در تاریخ، فرهنگ و حافظهی بصری ما دارند. تفاوت میان جواهرات مینیمال و غیرمینیمال، تفاوت در کیفیت
نیست؛ تفاوت در زبان بیان است. هر کدام روایت متفاوتی را تعریف میکنند.
جواهر مینیمال؛ نزدیکتر به انسان
در دنیای امروز، بسیاری از آدمها دنبال چیزی هستند که بخشی از خودشان باشد، نه چیزی که آنها را پشت خود پنهان کند. زیورآلات مینیمال دقیقاً از همین نیاز میآیند؛ ساده، صادق و نزدیک به بدن.
در آرتورک، ما مینیمالیسم را نه بهعنوان یک سبک مدرن، بلکه بهعنوان یک انتخاب آگاهانه میبینیم. چه در جواهرات مینیمال و چه در آثاری با جزئیات بیشتر، هدف همیشه یکی است: خلق جواهری که با بدن، حس و هویت فرد هماهنگ باشد؛ جواهری که حضورش آرام است، اما معنا دارد.